Głównym zadaniem policyjnych Izb Dziecka jest zapewnienie w bezpiecznych warunkach czasowej izolacji zatrzymanych nieletnich od środowiska, w którym mogliby uchylać się od odpowiedzialności za popełniony czyn karalny, ukrywając się lub zacierając ślady. Doświadczenia funkcjonariuszy Izby Dziecka wskazują, że młodzież wchodząca w konflikt z prawem jest pod wieloma względami specyficzna, zarówno pod względem ich indywidualnych cech, jak i warunków środowiskowych. Rzetelne zebranie tych danych ma szansę zwrócić uwagę różnych osób zajmujących się profilaktyką i wychowaniem, a także powinno też przyczynić się do zoptymalizowania tematyki i zakresu prowadzonych w Izbie Dziecka zajęć dla nieletnich. W 2008r w katowickiej Izbie Dziecka przebywało 545 nieletnich. Ponad 90% z nich, po rozliczeniu przez Policję za popełniony czyn, wróciło do swojego środowiska, co m.in. oznacza, że społeczną szkodliwość ich czynów uznano za umiarkowaną. Zatrzymywani nieletni są w większości sprawcami pospolitych czynów karalnych, takich jak kradzieże i zniszczenie mienia, a zdecydowanie rzadziej najpoważniejszych przestępstw takich jak np. pobicia skutkujące ciężkim uszkodzeniem ciała czy rozboje. Większość z nich wykazuje znaczny stopień demoralizacji, lecz wielu wydaje się raczej ciągle być jeszcze po prostu dziećmi, tyle że wywodzącymi się z naszych regionalnych „slumsów” społecznych. Z rozmów i wywiadów z nimi wynika jednak, że czyn, za który ich zatrzymano, najczęściej nie był, ani jedynym, ani ostatnim – do czego przyznają się często bez ogródek. Zresztą blisko 1/3 spośród zatrzymanych w 2008r to nieletni, którzy znaleźli się w Izbie Dziecka po raz kolejny. Powyższe fakty nasuwają wniosek, że bez podjęcia dodatkowych oddziaływań wychowawczych, demoralizacja nawet tych mniej zdemoralizowanych – może postępować.